vrijdag 16 februari 2018

bullet journal, wat en waarom en hoe ik het doe

Al vele jaren werk ik/wij met een weekmenu, gewoon omdat dat in ons geval nu eenmaal handiger was/is.
Zelf werk in onregelmatige diensten en de manlief werkt anderhalf uur reizen van huis (met de trein dus, ook regelmatig komen daar vertragingen in voor, een keer zelfs, kon hij niet meer thuiskomen en gelukkig kon hij bij zijn broer blijven slapen die in dezelfde stad woont), maar en dus er zijn met 4 kinderen, die allen sporten, etc best veel onregelmatigheden in ons huis.
Dus een weekmenu gaf duidelijkheid wat het avondeten werd, welke boodschappen er waren, en ook dat alles opgegeten werd ipv half rottend weggegooid.
Samen met bv mijn slowcooker die gedurende zwemlessen thuis het eten klaargaarde, zodat als ik zelf ook kokend heet door die hete zwembadlucht, verhit en tegelijkertijd slap door een enorme energie dip thuis kwam, ik toch het eten zo op tafel kon slingeren, en de eventuele grote kinderen die tussen school, werk en weetikwat thuis waren alvast wat eten op konden scheppen.
Daarbij is het voor mijzelf het duidelijkste als ik de dingen ook visueel, op papier, of ons schoolbordverfzwarte keukenmuur zie staan. anders val ik tijdens  de bekende energiedip in een soort zwart gat, waarin ik serieus echt NIET meer kan bedenken, wat er ook weer op het weekmenu stond en ik dan a la minute voor makkelijk, en snelklaar alternatieven koos.
Verder gebruikte in mijn agenda's ook als een soort bullet journals, wachtwoorden etc schreef ik op, bijna elke 2 mnd word ik voor diverse inlogdingen gevraagd het ww te vernieuwen, waarbij het ook steeds vaker niet teveel op het oude mag lijken. Je kent dat wel.
En mijn weekoverzicht ( op 2 bladzijdes tegenover elkaar) vulde ik zo nauwkeurig mogelijk in. Met wat dan? nou gewoon...Met de sportjes, zwemlessen, speciale schooldingetjes als hulp bij bepaalde dingetjes, mijn eigen werkrooster en dat van de grote kinderen, zodat ik een soort van overzicht heb wie. wat en hoe.
Hummm het lijkt veel schrijfwerk, maar bij mij is het zo wat in opgeschreven heb, onthoud ik nog beter, en tevens geeft het me een rustiger gevoel.
En je rustig voelen, das heel fijn:-) bijna netzo fijn als een opgeruimd huis (al is het maar een uurtje ruim, dankzij de kalpla-maniakken, het gevoel is heerlijk)

dinsdag 2 januari 2018

Happy, happy new year

Een nieuw jaar, heerlijk, het voelt voor mij toch altijd een beetje als een nieuw schrift, jeweetwel, een beetje spannend. En met de intentie om het nu netjes georganiseerd en foutloos te houden. Een beetje spannend om erin te beginnen, en tegelijkertijd ook wel fijn.
In mijn bijna 10 jarig blogleven heb ik nog nooit zo weinig geblogd als het jaar 2017, met reden, tuurlijk, mijn hoofd zat vol, mijn hart gebroken...en mijn dagen tekort.
Maar ik heb het wel gemist, het voelt voor mij best fijn zo even wat op een rijtje te zetten, en dan nog het liefst ook wel dagelijks (bijna).
Dus nu het jaar 2017 is afgesloten, ben ik van plan dat gewoon weer wat vaker te doen. Omdat het mij blij maakt, dingen doen die ik leuk vindt :-)
En ik ben een bullet journal begonnen, nu deed ik dat wel vaker zo ongeveer, op mijn eigen wijze, en noemde ik het alleen niet zo....maar ik heb er een gekocht (ik zal er later nog eens over bloggen) want jaja, schaam, in het manisch opruimen ( valhalla bedankt voor inspiraties) ehm heeft de manlief hem zo goed opgeruimd, dat ik hem nu even niet meer kan vinden.
Maar het nieuwe jaar. we hebben er zin in!
Ohjah die foto van hierboven is het nieuwste kookboek van mme ZsaZsa, heerlijk inspirerend, vega en vegan! kookboek, met verrassende leuke recepten, bovenstaand had de oudste dochter hier gekookt, die al sinds zij logisch na kan denken, sinds ongeveer zij 4jaar was dus, helemaal zelf besloot vegetarisch te eten :-), maar die wel eens vindt dat ze dan wel al jaren steeds hetzelfde voorgeschoteld krijgt. (thuis niet hoor :-) )

donderdag 7 december 2017

Te groot


En hoe moet je dan toch leuk naar school, nou deze had het helemaal uitgestippeld:-)
Eergisteren op 5 december natuurlijk. 

woensdag 6 december 2017

Wat vliegt de tijd

 Haalden we eindelijk het naambordje van ons ouderlijk huis eraf-verkocht- hoera! We kijken wel blij, maar het was ook best gek emotioneel moment hoor. Mag je eerlijk weten.
Zorgde de hoeveelheid oude spullen een verstopping in mijn eigen huis....waardoor ik weer eens een aanval van heftige opruimeritis kreeg.  Gelukkig niet al te lang, want man oh man wat is dat vermoeiend.
Altijd leuk als de poes meteen de lege plekken inspecteert.
20171130_123934 
De poes mocht overigens vorige week ook mee naar school, wat iedereen geweldig leuk vond, vooral zijzelf, want vroeger liep ze met de oudste dochter toen die daar op school zat, vaak stiekem de school in.  Waar ze toentertijd steeds uitgezet werd, en nu ze het nooit meer doet, mocht ze opeens mee.
Denk je net je kat en je kinderen getraind te hebben, veranderen de regels opeens ...
waar doe je het allemaal voor he?


zaterdag 21 oktober 2017

School vermoeiend deel 2

Natuurlijk had ik voorgaand probleempje ook (dit jaar wederom) met school, de juf dus, gedeeld.
Die pakte het wonderwel meteen op, en al binnen een uur ofzo, kreeg ik een mailtje dat zij gesproken had met onze dochter.
Ze had stelselmatig vragen gesteld en was er al snel achter dat onze dochter moe was. Zij word 's nachts wel eens wakker en is dan 's morgens zo moe dat ze in haar bed wil blijven liggen en slapen, en niet naar school wil.

Hier vielen wij van onze stoel.
Een heel enkele keer is ze 's nachts wel eens wakker, mag echt geen naam hebben.
Maar  's morgens in bed willen blijven liggen??? om nog verder te slapen? NOPE, dat wil ze echt NOOIT. Ze wil überhaupt het liefst nooit slapen en in bed gaan liggen :-).
Zodra haar ogen open zijn, begint haar dag. Lezen, schrijven, kwekken, spelletje doen :-)

Maar leuk bedacht......van de juf, die kan in ieder geval zeker zijn, die hoeft er niks meer mee.

donderdag 19 oktober 2017

School, je wordt er moe van...

Onze jongste dochter wil liever niet naar school. Elke dag niet.
Iedere morgen zit ze te mokken en treuzelen, want ze wil gewoon liever niet, liever wil ze thuis blijven en is ze druk met dr eigen dingetjes thuis.
Lezen, ze gaat elke week wel 2 x naar de bieb en haalt er een of twee nieuwe boeken op.
Tekenen, enorm produktief, creatief en onstopbaar.
Knutselen, lijmen knippen, friemelen, bergen en bergen zooi prachtige kunstwerken verschijnen elke dag.
Buitenspelen, waveboarden, rennen, gillen, boomklimmen....paardrijden, dieren verzorgen, onze poes uitgebreid knuffelen, spelen met de hond.
Fietsen, klimmen, huttenmaken, overal hutten....
Spelletjes, domino, mensergerjewelniet, kaarten, playmobiel, popjes, legootjes, kapla, zeg maar alles wat rommel maakt ze vindt het geweldig!
Op school, doet ze het goed, ze heeft plezier met dr vriendjes en vriendinnetjes speelt leuk, goede cijfers, is gezellig kwebbelt en kwekt, zit in plusgroepje voor extra uitdaging. Is ze vrolijk.
Maar erheen gaan, er komen, die 100 m zijn s morgens bijna een onmogelijke kloof des wanhoops.
Ze wil gewoon liever niet. Ze heeft er eigenlijk geen tijd voor.



die dus.

word vervolgd.

dinsdag 17 oktober 2017

Nieuwe telefoon

Het is al even geleden dat ik geblogd had, niet omdat ik er geen zin meer in heb, en ook niet omdat ik niks meer te vertellen heb, of niks meer meemaakte de afgelopen tijden..oh my...je moest eens weten.
Maar neen, na ruim 4 jaar trouwe diensten gaf mijn telefoon een samsung note 2 het op.....echt er was niks meer aan te doen.
Dus ik moest een nieuwe(re). Kijk daar ging het fout.
Met den oude kon ik alles....bloggen, lezen, leuke foto's, spelletjes als wordfeuden, en niet geheel onbelangrijk leuke foto's uploaden naar mn blog.
Grom, deze nieuwe kan dat niet. Tenzij ik hem aan een draadje aan mn laptopje hang, en ook dat vind ik een enorme afknapper. Net een drempel te hoog om even snel een blogje het www in te gooien, met leuke foto...
Ik kocht een Huawei p9. Waarom? Nou dat is allemaal de schuld van mijn man. Jaaa Jaa.
Mijn bejaarde samsung en wat ik met mijn telefoon überhaupt wens te doen, daarvoor hoefde ik echt geen duur(dere) samsung te kopen. (ja ik koop altijd mijn telefoons, want ik heb graag lagere maandlasten en daarbij doe ik altijd heel lang met mijn telefoontjes). Aldus de man.
Ik vond hem meteen al minder ehm handig, maar dacht dat ik mogelijk aan de vernieuwde dingesen allemaal moest wennen, en dat heb ik dan dus met alle nieuwe telefoontjes, ook een eventuele samsung note....
Maar, nu na een aantal weken doorbijten, ben ik nog steeds niet gewend, of tenminste doet dat nare ding niet zoals ik het graag wil. Ik haat m.
Pluspunten heeft hij rustig ook wel, ze wegen voor mij echter niet op tegen de minpuntjes, ik vind de foto's ook minder .
Huiluh.
Ik twijfel of ik hem niet weg zal doen.


maandag 4 september 2017

Terug naar school

Vandaag beginnen onze dagelijkse bezigheden weer, de vakantie was werkelijk fantastisch. Prachtig mooie omgeving en zalig weer. Bovenstaande foto kwam de manlief gewoon (noem t maar gewoon) tegen in het bos bij een ochtendwandeling en geocaching met een der kinderen).
Zo relaxed was onze vakantie dus...
Geocaching is iets wat de kinderen al jaren erg leuk vinden om te doen, voor wie het nog niet ehct kent, je zoekt (via een app) waar je ook in je buurt bent naar een "schat" en je weet nooit wta het is en ook niet waar precies het ligt. Het is voor onze kinderen iig een hele goede motivator om een stuk te gaan wandelen, op zoek naar...Serieus, het wandelen gaat zoveel beter.
En zelf word je ook enthousiaster als de kinderen eens zonder te klagen dat t warm, steil, ikwillievernaartzwembad-ofweetikwatnuweer is meelopen.

zondag 6 augustus 2017

Laat op vakantie

De jongste kinderen gaan hun derde week al in, schoolvakantie.De beide groters hebben sinds deze week ook vakantie, heerlijk en gaan zelf met vrienden en aanhang op vakantie. En zowel de man, als ik hebben nog een weekje werken voor de boeg.
Ik heb het idee dat de avonden al korter worden en van de week (oké, met regen en donkerte, en nattigheid) de smeltkaars al aangehad, met de verrukkelijke geur van kers/kaneel( je zou de lucht alleen al op kunnen vreten zo lekker).
En dan gaan wij nog op vakantie.....heb er ook zo vreselijk zin in, even weg van de alledaagse beslommeringen, even in ons minihuisje op wielen.
We hebben best enerverende tijden achter de rug, mijn vader die toch plosteling overleed, eind februari, mijn moedertje, die we naar een gesloten dementie afdeling moesten brengen, waar ze nu woont, en waar zij het naar eigen zeggen, naar omstandigheden goed heeft, ze begrijpt (nog) heel goed dat ze niet zelfstandig thuis meer kan wonen en vraagt daar (gelukkig) ook nooit om. Ik zeg gelukkig, maar aan de andere kant word ik er zelf ook wel eens verdrietig over, ze vergeet een hoop en heeft het idee dat zij daar nu al jaren woont, terwijl ze ook goed weet dat haar besef van tijd verstoord is. Want elke keer als ik kom zegt ze wat heb ik je een tijd niet gezien, en daar snel achteraan, ik weet dat je elke week 2 x komt, maar in mijn hoofd lijkt het veel langer. Dan denk ik ach, mn hartelapje zit hele dagen te wachten tot we langs komen, wat niet helemaal waar is natuurlijk, want ze doet aan alle activiteiten mee. En ook komen haar lieve vriendinnen vaak langs en doen leuke dingen met haar. Maar het zijn van die emoties, die ik heb, verdriet, verloren voelen, als ze weer eens denkt dat ik haar moeder ben, ipv zij de mijne. Ik word er wel eens moe en leeg van, leeg in de zin want energieloos, futloos, en verdrietig.
Want ook hun grote overvolle huis leegruimen en verkopen,  alle herinneringen die door je handen gaan, allemaal emoties......
Ja, ik ben wel toe aan een tijdje weg, even niks, beetje staren naar de rivier, de lucht, franse natuur, het meer en de vogels horen fluiten. Beetje zwemmen, wandelen, spelletjes doen met de kids, praten met de manlief, boeken mee, jeweetwel....
Maar niet al te ver weg, want ik anders mis ik iedereen zo en ik wil moet immers ook weer terug na een paar weken, en als ik erin kijk, in onze nieuwe nouja niks nieuw, gewoon tweedehands hoor, caravan, maar nieuw voor ons, want pas aangeschaft, en ik weer eens zie met hoe weinig, je->ikdus, het ook gewoon red, daar kunnen geen 100 boeken van opruim-en-orden-uw-zaken-goeroe tegen op.
En ik vind het wel een nadeel, zo als laatste groep op vakantie gaan, omdat ik er al zo'n zin in heb, en als je bedenkt dat als we terugkomen dan meteen de scholen alweer beginnen, ieeeeks, dan is de zomer al zowat voorbij.
Dat de herfst voor de deur staat ervaar ik nu al een beetje, sommige stukken in de natuur ruiken al naar herfst....


donderdag 27 juli 2017

Die jongentjes he? die nooit zichzelf mogen zijn

Ook ik, nee zelfs ik, kon er niet omheen, langs diverse wegen kwam hij op mijn digitale pad, die reclame van SIRE KLIK waar allerlei hooggeleerden uitleggen dat jongens graag ehm tja gewoon graag jongensdingen doen.
Dan den ik DUHUUUU dat had iedere moeder ook kunnen vertellen hoor, ik hoor niks nieuws zeg maar ...
Daarbij dacht ik nog meer hoor, dat het rustig meevalt, laat sire eens  mijn gewone jongetje eens onder de loep houden......en serieus, na dat filmpje denk ik dan, dat ze dan opgelucht adem halen, of acuut grijze haren krijgen.....net als ik, en er nooit meer een rustige nachtrust van hebben;-)
Denkend aan die keren dat hij nat, want gevallen in sloot/zee/zwembad, vies, 2 gebroken armen, gat in de broek etc etc thuis kwam.

dinsdag 11 juli 2017

Tuinsetje

In onze tuin stond een soort van pipi langkous-achtig bij elkaar geraapt zooitje stoelen en een grote houten tafel, met gat in het midden voor de parasol.
Ik was er best happy mee, omdat IK het gezellig vond, sommige zouden het lelijk en vreselijk on-stylisch vinden, nou ook dat klopt :-)
Maar eerlijk is eerlijk de ene stoel na de andere begon het uiteindelijk op te geven, of bijna....dus ik moest wat anders.
Nu zat vooral mijn oudste zoon enorm te jubelen over leuke loungestejes in de tuin.....zjucht, zjucht....na ongeveeer ene jaar zjuchten, besloot ik in een aanval van waanzinnigheid eens te gaan kijken en wat ik zag was prachtig hoor! Ik zag pinterest-waardige setjes en de allerleukste opstellingen....maar ik kon geen keuze maken.
Nog weer wat weken later, ging ik nog eens kijken met  de drie jongsten. En vonden we er een, die voldeed aan de meeste eisen, niet een te lage zit, want dan krijgen we mn moeder er nooit meer uit getakeld, met haar versleten heup. En zelf vind ik heel laag zitten ook minder fijn :-)
En ik wilde een grote soort eettafel erbij zodat we tenminste lekker vaak eraan buiten kunnen eten, daar ben ik dol op.
Nou ik nam hem meteen mee, in een aanhanger  geleend van het bedrijf, maar thuis gekomen bleek hij net niet te passen.
KAK
Of eerlijk gezegd paste hij net wel, als ik tenminste mijn halve tuin, mijn heerlijk woeste struik, waarachter ik me heerlijk beschut voel, en die gonst van de hommels weghaalde.
Maar goed, ik ben nu dus een beetje in de fase van de nieuwe kamerjas ...... en wil nu de hele tuin renoveren.
Geintje, dat zou mijn oudste zoon wel willen, ik pas mijn wilde bloem en struikgewas gewoon wat aan hahahahahahahaha

bullet journal, wat en waarom en hoe ik het doe

Al vele jaren werk ik/wij met een weekmenu, gewoon omdat dat in ons geval nu eenmaal handiger was/is. Zelf werk in onregelmatige diensten e...